https://emile.nu/redactie/het-verhaal-van-een-jaar-team-nijmegen/l134c3

Terug naar al 't nieuws

Het verhaal van één jaar ‘team Nijmegen’

Na baantjes in een callcentre en achter de kassa wilde Veerle wat nieuws, een baan met meer betekenis en verhaal. Als een van de eerste Emilers ging ze een jaar geleden van start in Nijmegen. “Als mentor wandel je bij intakegesprekken telkens een nieuw verhaal in. Iedereen heeft een eigen geschiedenis waar je een klein kijkje in mag nemen, dat is hartstikke leuk en bijzonder.” Nu bestaat team Nijmegen een jaar en het gaat hartstikke goed. Mentor Veerle vertelt.

“Ze stond wat sceptisch tegenover studenten, een van onze eerste cliënten in Nijmegen. Met een team van vijf man hebben we deze alleenstaande vrouw met dochters door een zware tijd heen geholpen. De moeder had borstkanker en ongeveer dertig uur per week kwamen we bij haar langs om te helpen met alle huishoudelijke taken die zij niet meer kon doen. Uiteindelijk is ze over haar angst om met studenten te werken heengestapt, ze vond het fantastisch om met al haar Emilers een band op te bouwen.
 

Na het succes van onze hierboven beschreven eerste cliënt, weten mensen van het sociaal wijkteam dat we dit goed kunnen. Nu weten ze ons te vinden voor de ondersteuning van jongere mensen en gezinnen, voor Emile gezien en krijgt team Nijmegen veel aanvragen van jonge cliënten binnen. 
 

De verantwoordelijkheid onder Emilers is groot in team Nijmegen. Zo kreeg Veerle op een vrijdag een aanvraag binnen die de maandag daarop voor een groot aantal uur moest starten. “Dan kwam de cliënt na een tijdje in het ziekenhuis gelegen te hebben terug bij haar kinderen van twee en tien jaar oud. Heel snel was er een team klaar dat al op de maandag kon starten. De moeder kon door haar ziekte geen leuke dingen meer doen met haar twee kinderen, daarom hebben wij als een soort animatieteam de kinderen een hele zomer lang vermaakt met allerlei uitjes die de moeder bedacht. Zo gingen we met de kinderen naar de speeltuin of kinderboerderij, het was zo leuk dat het niet eens meer voelde als werken.
 

Het gaat zo hard nu in Nijmegen dat er binnenkort nagedacht moet worden over splitsen. Na een jaar al zo veel opgebouwd kunnen hebben, maakt dat je trots.”