https://emile.nu/redactie/mijn-client-overleed-aan-corona-2/l119c3

Terug naar al 't nieuws

Mijn cliënt overleed aan Corona (2)

8 juli 2020

"Sinds ongeveer een jaar kwam ik bij deze cliënt over de vloer en we hebben in deze relatief korte tijd een goede band met elkaar opgebouwd. Zoals vanouds sloten we de laatste dienst op vrijdag af met: ‘Tot volgende week en een fijn weekend!’. Helaas heeft deze volgende week niet mogen plaatsvinden.

Hij was angstig voor het coronavirus. We hebben het hier ook wel vaak over gehad en maakten er zelfs donkere grapjes over. Het is achteraf wel gek, maar ook heel mooi dat we hier open over konden praten en lachen. Hij ontving sinds het begin van de coronacrisis al geen mensen meer, ook ik kwam een tijdje niet. Uiteindelijk vond hij het toch wel weer fijn als ik langs zou komen, echter wel op afstand. Hij zat dan in een andere kamer of in ieder geval verder weg. 

Op het gebied van humor hadden wij een hele goede klik, maar we hadden ook open, diepgaande en persoonlijke gesprekken. Hij was iemand die erg reflecteerde op zichzelf en nog steeds aan zichzelf wilde werken. Hij was vrij verlegen, iemand die zichzelf wegcijferde en eerder aan andere mensen denkt dan aan zichzelf. Hij had ook wat depressieve klachten, omdat hij het moeilijk vond de deur uit te gaan vanwege de COPD. Ik herkende mijzelf hierin. Ik heb ook ervaring met mentale problemen en daarom ben ik naar de psycholoog geweest. Hij was ook van plan naar de psycholoog te gaan. Dus dacht ik dat ik hem kon helpen door hier meer open over te zijn. We konden elkaar confronteren met elkaars gedrag en zetten elkaar aan tot nadenken over onszelf. Dit was best wel bijzonder, want vaak ben ik als hulpverlener soms toch iets afstandelijk.

Ik vond het leuk om naar hem toe te gaan, het voelde niet echt als werk. Het contact maakte het heel fijn. En we waren ook altijd aan het zoeken naar dingen die we samen konden doen. Hij had bijvoorbeeld best wel wat dozen die hij nog wilde uitpakken, die er al jaren stonden, en dan probeerde ik hem te motiveren de dozen uit te pakken. Dit zette hem aan het denken over wat hij nog meer wilde aanpakken in huis. Deze gesprekken en de persoonlijke gesprekken hadden een veel grotere focus dan het schoonmaken. Schoonmaken is belangrijk, maar soms is het veel waardevoller om de cliënt op andere manieren te helpen. Een keer zei hij: ‘Je bent soms net mijn beste vriend’. Dit toont aan dat hij het contact heel erg waardeerde. Ik zag hem vaker dan sommige vrienden, dat is heel bijzonder. 

 Een van de leukste momenten was dat ik hem vertelde dat ik op vrouwen val. Ik vind het vaak lastig het juiste moment te vinden om dit tegen een cliënt te zeggen, want je weet niet altijd wat mensen daarvan vinden. Hoewel de meeste mensen hier open over zijn. Hij had het vaker over het moment wanneer ik dan een man zou ontmoeten. En hij gaf me een keer een hele preek over dat het wel goed zou komen met mij als ik een goede man zou vinden. Ik vertelde dat ik niet op mannen viel en toen hebben we daar helemaal over stuk gelegen. Dat was een beetje de dynamiek die we hadden.  

Voordat ik deze bewuste vrijdag bij mijn cliënt kwam, had hij tien dagen in het ziekenhuis gelegen voor een longontsteking. Hij vertelde dat hij in het ziekenhuis negatief was getest op corona. Dus het voelde veilig weer bij hem langs te komen. De dag erna, op zaterdag, werd hij tevergeefs weer opgenomen in het ziekenhuis en maandag kreeg ik een telefoontje dat hij positief was getest op corona. Waarschijnlijk was het virus nog niet actief toen hij daarvoor in het ziekenhuis lag. Ik heb zijn dochter heel veel sterkte gewenst en gevraagd of ze wilde laten weten als er iets in de situatie zou veranderen. Een dag later liet ze weten dat hij in slaap was gebracht en dat hij niet meer wakker zou worden. Hij heeft zelf de regie in handen kunnen nemen en zelf de keuze gemaakt niet naar de intensive care te gaan. Hij had er vrede mee, wilde niet beademd worden en heeft van iedereen afscheid kunnen nemen. Dit was fijn om te weten. Vier dagen later vertelde ze dat hij was overleden. Ik vond het heel fijn dat ze me op de hoogte heeft gehouden van de situatie. Ze zei ook, en dat vind ik ook wel het mooiste: ‘Mijn vader had het veel over je’. Als ik het daarover heb, raakt het me nog steeds. Zijn dochter vroeg ook of ik bij zijn online uitvaart, een live stream, wilde zijn. Ik was heel blij dat ik er op deze manier bij kon zijn. Ik zat achter mijn laptop, heb mijn telefoons uitgezet en heb naast mij kaarsjes aangestoken. Dat voelde goed. Het was alsof ik er echt bij was, omdat ik alles en iedereen gewoon zag staan. 

Ik heb het een plek kunnen geven. Ik vond het heel lastig dat het zo snel is gegaan. Je denkt erover na en je doet er luchtig over met die grapjes, maar dan gebeurt het echt en dat is heel moeilijk. Het was heel fijn voor mijn verwerking te weten dat hij zelf de keuze heeft gemaakt en dat hij nog van iedereen afscheid heeft kunnen nemen. Dus het was goed, omdat hij er oké mee was.”

De illustratie is van Marjolein Hoogerwaard, cliënt van Emile Thuiszorg.