Wij gebruiken privacy cookies

Om onze website nóg makkelijker en persoonlijker te maken zetten we cookies (en vergelijkbare technieken) in. Wij maken geen gebruik van tracking cookies.

Ja, ik geef toestemmingNee bedankt
Emile Thuiszorg, niet zomaar iemand over de vloer

    Het verhaal van Anneke en Erik

    Datum23 juni 2026
    Door:de Redactie
    Het verhaal van Anneke en Erik

    Anneke uit Leiden krijgt al vier jaar hulp van haar vertrouwde Emiler Erik. Inmiddels hebben de twee een bijzondere band opgebouwd.

    Anneke zit samen met haar Emiler Erik op de bank in haar huiskamer. Het is een druilerige woensdagochtend, maar dit Leidse duo straalt. Grappend en grinnikend installeren ze zich, klaar om te vertellen over hun bijzondere band. 

    'Erik past zich aan aan mij, en ik aan hem.'

    Drieënhalf jaar geleden leerden Anneke en Erik elkaar kennen. Anneke kwam net uit het ziekenhuis en werd gekoppeld aan Erik, een jonge rechten- en filosofiestudent en destijds kersverse Emiler. Hoewel het duo nu een geoliede machine is, was het voor Anneke best lastig om hulp te aanvaarden. “Ik ben altijd heel erg van het ‘zelf doen’. Dat komt omdat ik al 21 jaar alleen ben. Dat ik dat uit handen moest geven, vond ik eerst best wel lastig. Doordat we goed samenwerken en een band hebben opgebouwd, is dat wel gelukt. Erik weet alles te vinden en als het een dag niet zo goed gaat met mij, gaat hij rustig zijn gang.” Erik en Anneke vormen zich naar elkaar, ook in de planning. “Het mooie is: Erik past zich aan, aan mij en ik pas mij aan, aan hem. Ik heb met een student te maken die zijn ... hoe het dat ook alweer?” Erik lacht en vult haar aan: “Studiepunten!” “Oh ja”, zegt Anneke, "die zijn studiepunten moet halen. Ik snap hoe lastig het kan zijn, want ik heb ook kleinkinderen die student zijn.”

    De tuttenclub

    Taken in het huishouden doen Erik en Anneke samen. “We doen altijd samen het bed. De woonkamer is Annekes terrein, nadat zij heeft afgestoft ga ik er met de stofzuiger doorheen. Zo zijn we eigenlijk altijd samen bezig.” Maar, een dienst begint nooit voordat Erik en Anneke hebben bijgepraat. In het wederzijds vertrouwen dat ze samen hebben opgebouwd, is ruimte om alles te delen. Dat is iets wat in de afgelopen drie jaar heeft moeten groeien. “Er zit zeker verschil in de dingen die we bespreken”, vertelt Erik. “We kunnen nu alles zeggen, maar aan het begin is dat toch lastig: je gaat niet zomaar alles tegen iemand vertellen. Wat ook helpt, is dat Anneke ongeveer de meest positieve persoon is die ik heb leren kennen. Daar leer ik gewoon heel veel van. Als je dat elke week ziet, ga je dat ook op jezelf toepassen. Dat is heel waardevol voor mij.”

    'Aan Erik durf ik te laten zien hoe het gaat.'

    Anneke

    Anneke knikt en lacht. “Ik ben positief geboren en positief gebleven, dat heeft mij door heel veel dingen geholpen. We zitten hier nu wel gezellig, maar in mijn lijf is er veel mis. Soms wordt er gevraagd: ‘Hoe gaat het?’ Dan zeg ik ‘goed’, want dat ga je niet uitgebreid in de winkel of op straat bespreken. Hier in mijn eigen huiskamer, in een veilige omgeving en met Erik durf ik dat wel te laten zien. Het is een wisselwerking.” Erik knikt bevestigend. “Hoeveel mensen ken je nou die je echt elke week ziet en elke week spreekt? Je wordt echt onderdeel van elkaars leven. Zo heb ik laatst ook de tuttenclub ontmoet, maar dat moet Anneke maar even uitleggen.” Anneke lacht. “52 jaar geleden gingen twee buurvrouwen samen koffiedrinken. Daar kwamen mensen bij en vielen mensen af en dat werd de tuttenclub. Elke maandag drinken we samen koffie.” Nadat Erik al jaren verhalen had gehoord, heeft hij ze een half jaar geleden ontmoet. “Anneke en ik hadden op een maandag afgesproken en toen zat de hele tuttenclub hier! Je kent ze uit verhalen, het is dan zo leuk dat het dan ‘echt’ wordt.”

    Vertrouwen

    In drie jaar en vier maanden kun je als Emile-duo veel beleven samen. Toch, uiteindelijk is het stille, simpele weten dat je elkaar helemaal kunt vertrouwen, de meest waardevolle herinnering voor Erik en Anneke.  “Ik waardeer het dat Erik rustig zijn gang durft te gaan, ik kan hem mijn huis volledig toevertrouwen”, vertelt Anneke. “Het is natuurlijk ook een kwestie van durven. Je moet er vanuit gaan dat je die niet onder woorden gebrachte toestemming hebt van de ander.” Erik knikt instemmend. “Ik denk soms weleens terug aan de eerste dienst. Dat was best spannend, want bij wie kom je terecht? Gelukkig was het meteen zo ontwapenend en fijn. Het werkt gewoon goed.”


     

    Terug naar overzicht

    Wil jij ook het verschil maken?

    Kom ook werken bij Emile.

    Bekijk werken bij Emile